Zweverig

’Zweverig’ houdt in dat je niet volledig bezitneemt van je plek op aarde, niet met beide benen stevig in de grond verankerd staat. Je ’zweeft’ als het ware half of helemaal buiten je lichaam. Je bent niet ’volledig’ aanwezig.

Zweverig ben je: Wanneer je ’nee’ zegt tegen het leven

Als je onzeker of perfectionistisch bent, hoge eisen stelt aan jezelf of anderen, oordeelt over jezelf of anderen. Niet volledig van jezelf houdt, jezelf niet volledig accepteert zoals je bent en anderen niet accepteert zoals ze zijn.

  • Wanneer je een verslaving hebt ongeacht welke.
  • Wanneer je je verzet tegen verandering.
  • Ieder verzet is een vorm van controle willen houden.
  • Wanneer je controle over een situatie of een persoon wilt hebben, inclusief jezelf.

Controle is alleen maar het masker van angst en angst is een gebrek aan vertrouwen. Gebrek aan vertrouwen komt omdat je je niet veilig voelt. Je zegt eigenlijk: Ik ben niet goed genoeg om hier te zijn. Ik ben niet veilig, ik ben bang.

Omdat je bang bent trek je jezelf als het ware terug uit je lichaam, je huis hier op aarde en je geeft daarmee je ruimte weg. Want alles in het universum wordt opgevuld, ook jouw ruimte die je weggeeft door te vluchten uit je lichaam. De ruimte wordt opgevuld door alles wat geen lichaam heeft maar zich wel wil manifesteren. Hierdoor wordt je moe en futloos. Hoe banger jij wordt, hoe meer ruimte ’anderen’ hebben om zich te manifesteren ten koste van jouw levensenergie.

Het gros van de mensen dat roept dat je zweverig bent, beseffen niet dat zij zelf degene zijn die zweven omdat ze leven vanuit angst. En zich daarmee dus uit hun lichaam terugtrekken.

Niet zweverig

Wanneer je met beide benen stevig op de grond staat, dan ben je ’geaard’, zoals dat wordt genoemd. Dus niet zweverig:

Als je ’JA!’ zegt tegen het leven

Dan ben je ’aanwezig’ met je volle bewustzijn in het hier en nu. Je bent in staat om alles in het leven welkom te heten, ongeacht de uiterlijke verschijningsvorm. Je herkent het geschenk, de magie van het leven in alles wat je ervaart. Je beseft dat alles met alles is verbonden en je beseft dat het geen zin heeft om te oordelen, daar de buitenwereld slechts een afspiegeling is van je eigen innerlijk.

Het leven welkom heten en de bron herkennen in alles wat zich aandient. Daar helemaal je vrede in vinden, dat is leven. Dan zeg je werkelijk dat je hier wilt zijn, dat het leven veilig is en dat het je alles zal geven wat je nodig hebt. In het volle vertrouwen dat dat ook zo is.

Het leven geeft constant aanwijzingen en handvatten. Wanneer je de taal van het leven begrijpt, zul je nooit meer in angst hoeven leven. Want in angst leven is een keuze, net als de keuze om dat niet te doen.”

 

Geraldine Caraballo